گفت‌وگو| حضرت ام‌البنین؛ آیینه ایثار و شجاعت مادران ایرانی

به گزارش پایگاه خبری هزاران خبر به نقل از خبرگزاری تسنیم، گمنامی تربت پاک حضرت زهرا، ایستادگی ام‌البنین و صبوری مادران شهدا، سه ضلع یک حقیقت‌اند. در تقویم رسمی کشور، روز ۱۳ جمادی الثانی به عنوان روز تکریم مادران و همسران شهدا نام‌گذاری شده است. علت این نام‌گذاری این است که حضرت «ام‌البنین»، همسر حضرت امیرالمؤمنین(ع) و مادر حضرت ابوالفضل العباس(ع)، در چنین روزی به دیار باقی شتافت و در جوار رحمت حضرت حق آرام گرفت.

در این روز، ایران به احترام همه مادران و همسران شهدا، قامت ادب و عشق بسته است؛ بانویی که از مقام مادری، مکتب صبر و ولایت ساخت و نامش تا همیشه، نماد ایثار در تاریخ شیعه باقی ماند. مادران شهدا نیز ادامه‌دهندگان راه ام‌البنین‌اند؛ زنانی که نامشان پشت خاکریز نمی‌ماند، اما دلشان هزار بار به میدان می‌رود. بسیاری از این مادران در کوچه‌های هرمزگان، فرزندانشان را با بوسه‌ای گرم و دلی روشن روانه کردند و روزی که خبر شهادت رسید، قامت‌شان نلرزید و گفتند: هدیه‌ای بود که به صاحبش برگرداندیم. این زنان، گمنام نیستند؛ اما نامشان را تاریخ با طلا می‌نویسد.

عبدالحمید انصاری‌نسب، از شاعران آیینی و غزل‌سرای استان هرمزگان، کلمات را نه از روی کاغذ، بلکه از دل مادران صبور این سرزمین می‌چیند. شاعر آیینی هرمزگان که هرگاه از اهل‌بیت(ع) سخن می‌گوید، ردّی از شهدا و مادران پرچم‌دار صبر در شعرش پیداست. در باور او، کلمات باید به احترام مادران شهید بایستند و متواضع باشند. شعر، سلامی است به تمام زنانی که در سکوت، تاریخ را نگاشته‌اند.

برای او، حضرت ام‌البنین سلام الله علیها همان مادری است که قامتش در کربلا شکست، اما صدایش در تاریخ ماند؛ همان‌گونه که مادران شهدا در هرمزگان و سراسر ایران، بعد از رفتن پسران‌شان، با سکوتی زینبی بر دل ایستادند و نامشان را به هیچ چیز جز رضای خدا گره نزدند. انصاری‌نسب در روایت خود، شهادت را از خاک کربلا تا سنگرهای خوزستان و هرمزگان پل می‌زند و می‌گوید مادران همیشه پیش از شهدا شهید می‌شوند، چون دل‌هایشان را پیشاپیش در راه خدا تقدیم کرده‌اند.

در نگاه او، مادر چهار شهید دشت نینوا نه در گذشته، که در امروز ما نفس می‌کشد؛ در صبر زنانی که بر قاب عکس فرزندان‌شان دست می‌کشند و با همان صلابت مادر علمدار می‌گویند: این رفتن، هدیه ما بود. مسئول انجمن شعر درخت هرمزگان این‌بار نیز به مناسبت سالروز وفات حضرت ام‌البنین(س)، با همان لحنی که سال‌هاست در وصف ایثار شناخته می‌شود، کنار خبرنگار خبرگزاری تسنیم نشست تا کلماتش دوباره معنا پیدا کنند.

تسنیم | حضرت ام‌البنین(س) در نگاه شما به عنوان یک شاعر چه جایگاهی دارد؟

انصاری‌نسب: حضرت ام‌البنین (س) نماد مادران شجاع و ایثارگر است؛ زنانی که داغ عزیزان‌شان را به زنجیر صبر آراسته‌اند. من تلاش کردم در شعر با یاری کلمات، اثر عمیق مادران شهید را چه در هشت سال دفاع مقدس و چه در جامعه امروز بازتاب دهم؛ مادرانی که آموزه‌هایشان همچنان چراغ راه نسل ماست.

تسنیم | نوشتن از این فداکاری‌ها چه دشواری‌هایی دارد؟

انصاری‌نسب: نوشتن از اخلاص و صبوری مادران و همسران شهید کاری دشوار است. اما مطالعه زندگی و خاطرات شهدا، دل و ذهن شاعر را به عمق این فداکاری‌ها می‌برد. آن‌گاه می‌توان تصویری ساخت که هم ادبی و شاعرانه باشد و هم در سطح احساسات گذرا نیفتد. شاعر باید ابعاد مختلف زندگی این زنان را به عنوان مادر، همسر یا خواهر شهید بشناسد تا نگاهش جامع و انسانی باشد.

تسنیم | آیا تجربه‌ای شخصی از حضور مادران ایثارگر در ذهن دارید که در شعرتان بازتاب یافته باشد؟

انصاری‌نسب: بله، خاطرات بسیاری در ذهن دارم. یکی از دوستان بزرگترم تعریف می‌کرد در سال‌های جنگ، در فلکه برق بندرعباس صندوقی برای کمک به جبهه‌ها گذاشته بودند. مردم داوطلبانه کمک می‌کردند. روزی زنی دست‌فروش، النگوی طلای خود را از دست درمی‌آورد و در صندوق می‌اندازد و گفته بود که پسران مردم به جبهه می‌روند، من هم سهمی داشته باشم. از آن دست فداکاری‌ها در هرمزگان بسیار دیدیم؛ مادرانی که نه فقط طلای دستشان بلکه طلای دلشان، یعنی فرزندانشان را با شوق و باور بدرقه کردند و آن‌ها را به جبهه می‌فرستادند و اگر فرزندشان شهید می‌شد، همچون حضرت زینب (س) می‌گفتند: خدایا این هدیه را از ما بپذیر. مگر می‌توان چنین عظمت و ایثاری را دید و شعر ننوشت؟ وظیفه ما شاعران این است که کلمات را به صف کنیم تا احترام این مادران و ایمانشان در نسل‌های بعد زنده بماند. همه رفتار این مادران در سال‌های جنگ تحمیلی نشان می‌دهد چگونه ایمان و صبوری آنان پشتوانه جبهه‌ها بوده و امروز هم همان صبر زینبی در بین مادران و همسران شهدای جبهه مقاومت و مدافعان حرم به وضوح دیده می‌شود.

تسنیم | و شعری دارید که روایت‌گر مادر شهید باشد؟

انصاری‌نسب: برقع ات را بردار آیا تو نبودی که طلاهایت را به جبهه فرستادی و غواصان پسران تو نبودند که با سیم خاردار گلویشان را بریدند؟ برقع ات را بردار بگذار چروک پیشانی‌ات را نشان بدهد به وزیر رفاه!

تسنیم: و سخن پایانی شما:

انصاری‌نسب: کلمات باید به احترام مادران شهید بایستند، متواضع باشند و این شور و اخلاص را برای نسل‌های آینده نیز ماندگار کنند. به تعبیر من شعر، سلامی است به تمام زنانی که در سکوت، تاریخ را نگاشته‌اند.

به گزارش پایگاه خبری هزاران خبر به نقل از خبرگزاری تسنیم؛ عبدالحمید انصاری‌نسب، زاده یکم خرداد ۱۳۵۵ فوق لیسانس زبان و ادبیات فارسی، شاعر غزل‌سرا و مسئول انجمن شعر «درخت هرمزگان» است که از وی تا کنون کتاب‌های «تا سیدسلیمان (۱۳۸۴)، یک رودخانه شعر، با همکاری اصغر ملایی (۱۳۸۷)، نامم درخت انصاری (۱۳۹۲) و «من از آبی آسمان می‌نویسم، گزیده غزل بندرعباس» در (۱۳۹۹) به چاپ رسیده است. رتبه‌های برتر در کنگره‌های شعر دفاع مقدس، شعر فجر و جشنواره‌های ملی از ۱۳۸۱ تا ۱۴۰۳، برنده‌ جایزه ادبی قیصر امین‌پور و سیدحسن حسینی، دو نوبت شعرخوانی در محضر مقام معظم رهبری (۱۳۸۶ و ۱۴۰۳)، رتبه اول کنگره ملی شعر و داستان ایران (۱۳۹۹ البرز)، رتبه اول کنگره شعر دفاع مقدس، انتخاب مجموعه شعر تا سیدسلیمان به عنوان ۱۰ کتاب برتر شعر جایزه خبرنگاران ۱۳۸۴، داور و دبیر علمی جشنواره‌های مختلف شعر در سطح ملی و استانی، همکاری مستمر با اداره کل کتابخانه‌های عمومی استان هرمزگان در برگزاری محافل شعر و کتاب‌خوانی نیز بخشی از افتخارات و مسئولیت‌های ادبی این غزل‌سرا و شاعر آیینی هرمزگانی است.

گفت‌وگو: فرنگیس‌ حمزه‌یی

انتهای پیام/۸۶۴